NE ÇOK SEVDİN BİZİ ANNE

Yine bir Anneler günü, uğrumuzda bir ömür harcayan o güzel varlıklara bir gün içinde bütün sevgimizi hissiyatımızı aktarmaya çalışıyoruz. Sığdıramıyoruz yere göğe. Yemeğe götürmeler, envaye çeşit çiçekler. Hepimizin dilinde muhteşem sözler sabah başlayıp öğleni bile bulmayan kutlamaların karmaşası. Edilen telefonlar, sosyal medya paylaşımları. Sıralasak daha neler neler.

Aklıma takıldı acaba sosyal medyada yapılan paylaşımlarda yazan o eşsiz sözcükleri cümleleri insanlar annelerinin yüzüne ya da telefonda söylüyorlarmı? İçimizdeki o eşsiz anne sevgisi bir sonraki güne kalmıyormu yoksa. Belkide annelerimizi bırakın sevmeyi, görmeyi, bakmak zorunda olmadığımız için mutlumuyuz acaba. Evimize bile belki rahat rahat çağıramıyoruz. Onun bizi doğumdan ölüme kucakladığı sevdiği samimiyetle ömürmüzün belki bir anında bil aynı hassasiyetle kucaklayamıyoruz. Lafa geldiğinde mangalda kül bırakmayan insanlar olduk bize dar gelen yer yüzünde.

Herkes Annesini çok sever elbet. Buna ne bir sözüm ne de aykırı düşüncem var lakin Analar sağ iken bu sevgiyi gösteremiyorsak neye yarar. Her erkek baba, her kadın anne olmak üzerine dizayn edilmiştir yaşam da çok nadir bu sıradanlığın gerçekleşmediği haller olsada. Ne yazıkkı geldik gidiyoruz dediğimiz bu yaşamda her şeyde olduğu gibi biricik analarımızada onların açtığı gibi kol kanat geremiyoruz. Düşmüşüz bir telaşa cennet ayakları altına serilen analarımızın dahi gönlünü hoş edemiyoruz.

Aşağı yukarı bizim kuşağımızın anaları biraz daha yokluğun pençesinde büyütmüştür evlatlarını. İsyan etmemiş, yokluğu bahane göstermemiş, kimse ile yarışa girmemiştir hayatlarında. Kalaylı tencerelerini tel dolaplara, leğende yıkanan eşyaları plastik sepetlere, on kişiyi  bir odada yer sofrasına sığdırmışlardır. Hatırlarım anam anlatır ceyizinde bir kilim varmış onunla gelin olmuş. Kader demiş kendisinden kaç yaş büyük babama eş gitmiş. Ama bize arkadaş, sırdaş yoldaş olmuş. Hatta bizimle birlikte büyümüş.

Bilirim herkesin anası kıymetlidir ama anam daha kıymetlidir benim için. Çünkü ne çektiğini ben bilirim. Sabrınıda şükrünüde, zamanı geldiğini analığını, zamanı geldiğinde çocuksu yanını hepsini ben bilirim. Allah biliyor ne yapsak boş, emeklerinin karşılığını asla veremeyiz. Ana rahminden, Kabire kadar her anımızda anmamız şükran duymamız gereken canım analarımız hakları ödenmez, bizim de ödemek için çaba sarfettiğimiz söylenemez.

KIrmayın, üzmeyin elinizden bir şey gelmiyorsa bari eza etmeyin, gönüllerini incitmeyin. Nedense Annemin elinden tutup gezmeyi seviyorum eski günlerdeki gibi. Bazı şeyler değişse de tutulan eller aynı. Biraz kırışıklık var, birazda küçülmüş elleri, Kan çekilmiş damarlar belirginleşmiş, hafiften kanburu başlamış, kulakları az işitiyor, gözleri gözlükle görüyor şimdilik lakin hala eski günlerdeki gibi  parmakları kınalı. Geçmişteki gibi geziyoruz. Bir zamanlar ben düşmeyeyim diye annem, şimdide Annem düşmesin diye ben sıkı sıkıya tutuyoruz ellerimizden. Ne tuhaf ben çocukken Annemin boyu arşa benim boyum toprağa daha yakındı, şimdi ben arşa o toprağa daha yakın. Böyle toprağa yakın deyince ölüm gelmiştir aklınıza. Gelsinde zaten ölüm aklımızdan çıkmasın, her an yaklaşıyor ecel, Allah sıralı hayırlı ölüm versin. Belki unutmazsak ölümü unutmayızda sevdiğimize, sevdiğimizi söylemeyi, kıymetli olana kıymet verdiğimizi hissettirmeyi.

Şimdi içimde hep bir boşluk var. anasından ayrı gariban kuşlar gibi. Bir sürgün ipi çekmiş ayırmış bizi. Günler ayrı ayrı geçiyor başka illerde. Gün doğuyor gece oluyor kader diyoruz, nasip diyoruz birbirimizi sesini duyarak idare ediyoruz. Her fırsatta görmeye çalışsamda gönlüme yetmiyor. Bunada şükür diyoruz sağ olsun nefesi sesi bize yeter diyoruz. Aslında yetmiyor yetmeyecek bunu da biliyorum taki gerçek ayrılık yaşandığında o zaman içimiz eriyecek kordan. Ah demekle yetineceğiz biliyorum biz kadir kıymet bilmeyeceğiz.

Bir güne sığdırmayın sevginizi açın gönlünüzün sınırlarını. Çiçekçileri zengin etmenizin bir anlamı yok. En pahalı çiçeklerle en ucuz duyguları sunmayın. Kopan bir çiçek diri bir gönle mutluluk vermez. Sevgi yaşatmak üzerinidir. Her anımızı severek yaşamak en doğrusu ve ANNELER yaşamın en değerlisi.

 

Ne çok sevdin bizi Anne,

Yokluklara sabır ettin,

Zorlukları kolay ettin,

Gönlümüzü saray ettin.

Ne çok sevdin bizi Anne.

 

Yasin PAMUK

Evrensel Kültür ve Sanat Derneği

 

 

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Yasin Pamuk - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Mavi Marmara Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Mavi Marmara Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Mavi Marmara Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Mavi Marmara Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.